Ostatnio pograłem chwilę w Seek and Destroy na Amidze 500, dlatego też przybliżę wam odrobinę co jak grać w tą strzelankę.
W tej grze sterujemy AH64 Apache za pomocą Joysticka lub myszki + klawiatury.
W opcjach możemy wybrać czułość (sensitivity) kontrolera od niskiej (L), przez średnią (M), aż po wysoką (H). W opcjach możemy też wybrać tryb dla jednego lub 2 graczy.
W przypadku trybu dla dwóch graczy - gracz drugi musi używać joysticka, bez względu na to czy pierwszy gracz gra na joysticku czy na myszce.
W tym trybie dalej pilotujemy jeden helikopter z takimi zmianami:
- gracz numer 1 w dalszym ciągu pilotuje helikopter
- gracz numer 2 strzela za pomocą 3 broni (GUN, AIM, AGM), które może zmieniać za pomocą klawiatury przyciskami od 1-3 (można to zrobić za pomocą części alfanumerycznej lub numerycznej).
- gracz 1 nie może wybrać broni obsługiwanych przez gracza numer 2
Uzbrojenie
F1 (gracz 1)lub 1 (gracz 2) : minigun - oznaczony jako GUN nie ma limitu amunicji, w przypadku grania na 2 graczy, gracz numer 2 może zmieniać kierunek strzelania
F2 : rakiety - oznaczone jako FAR, rakiety działania ogólnego, tj. sprawdzają się w walce powietrze-ziemia, jak i powietrze-powietrze. Nie posiadają systemu namierzania. Z tą bronią startujemy w każdej misji.
F3 (gracz 1) lub 2 (gracz 2): rakiety powietrze-powietrze oznaczone jako AIM. Są to rakiety do zestrzeliwania latających jednostek przeciwnika, rakiety te posiadają system naprowadzania na cele.
F4 (gracz 1) lub 3 (gracz 2): rakiety powietrze-ziemia oznaczone jako AGM. Rakiety do niszczenia celów naziemnych z systemem naprowadzania.
F5: bombardowanie. Oznaczone jako STR, jest wezwanie bazy do wsparcia naszego działania, przelatujemy nad celem i oznaczamy go dla bombowców i natychmiast oddalamy się z pola rażenia.
F6: napalm. Oznaczone jako NAP, są to bomby ze środkiem zapalającym, bez systemu naprowadzania do niszczenia obszarowego.
Wszystkie bronie prócz miniguna mają limitowaną ilość amunicji - którą możemy uzupełnić poprzez przelatywanie nad paczkami z amunicją (pojawiają się one po zniszczeniu niektórych celów jak np. budynków). Dodatkowo w miejscach zniszczonych budynków można znaleźć również powerupy: S i F. Są to kolejno "życie" helioterapia (Shield) oraz paliwo (Fuel). Aby je zebrać należy wylądować w miejscu skrzynki (strzałka w dół na klawiaturze, a do podnoszenia się strzałka do góry). Podobnie ma się sprawa z jeńcami wojennymi - należy "zaparkować" naszą maszynę bojową obok budynku w którym znajdują się nasi jeńcy i poczekać aż się zapakują do środka.
Inne przydatne klawisze
Spacja - system map. Żółta strzałka na mapie to nasza pozycja i kierunek helikoptera, "base" to nasza baza, a "target" to cel misji.
F9 - auto zoom na naszej mini mapie/radarze. Za pomocą F9 uruchamiamy i wyłączamy funkcję automatycznego dopasowania powiększenia radaru
P - pauza
M - zmiana sterowania z joysticka na mysz
J - zmiana sterowania z myszy na joystick
Po okładce tego wpisu można by wnioskować, że będę pisał o nowej płycie metalowej kapeli, Ci który tak myśleli, niestety się zawiodą (ale też może dowiedzą czegoś nowego :) ) - bo ta okładka jest okładką Amigowej strzelanki. Żeby było ciekawiej moim zdaniem (zresztą pewnie nie tylko moim) Agony wyprodukowane przez studio Art & Magic i wydane w 1992 przez kultowe Psygnosis na Amigę jest jedną z najładniejszych i najlepiej udźwiękowionych gier z lat '90 XX wieku.
Bez zbędnego rozpisywania się, zapraszam do oglądania filmu:
Dead Island Retro Revenge jest poboczną grą ze świata Dead Island (2 części FPP w świecie z zombiakami, za produkcję odpowiada Polski Technland).
Retro Revenge jest rasową chodzoną bijatyką 2D (spokojnie mogła by stać w salonie z automatami obok np. Cadillacs and Dinosaurs). W grze tej mamy do przemierzenia łącznie 24 etapy, które podzielone są na 3 światy. Każdy świat różni się przede wszystkim scenerią oraz tym jakich przeciwników w tych światach znajdziemy. Dodatkowo każdy świat ma swoje intro przedstawiające nowe bronie które od tego momentu są dostępne.
Nasz bohater standardowo walczy gołymi, nie uzbrojonymi pięściami oraz kopie z bucika wszystko do czego podbiegnie. Do bicia i kopania ma dość potężny arsenał animacji, ale ogólnie ciosy są cztery: frontalny (B), podbródkowy (Y), podcięcie (A) oraz atak przeciwnika który znajduje się za naszymi plecami (X).
Dodatkowo bohater posiada tzw. super broń oraz magiczną moc (do wyboru przed rozpoczęciem planszy, ale w momencie rozpoczęcia kampanii nie mamy żadnego wyboru).
Aby użyć super broni musimy nabić odpowiednią ilość kombosów, kombosy natomiast ładują nam pasek super broni, jak pojawi się napis, że broń jest gotowa to możemy ją uruchomić przyciskiem LT. Broń będzie działała tak długo na jak długo pozwoli nam pasek naładowania. Super broni w grze są trzy rodzaje: ręczna kosiarka, kusza, wyrzutnia koszulek.
Mocy specjalnej natomiast możemy użyć w każdym momencie gry i do wyboru mamy: atak piorunem, atak ninja oraz wzywamy smoka do pomocy.
Żeby było ciekawiej, na każdej planszy znajdziemy niebieską skrzynię z literkami "POW" w nich znajduje się dodatkowa broń ręczna (o ograniczonym czasie działania). Broń ta zależna jest od świata w którym jesteśmy. I tak w planszach 1-x w skrzyni znajdziemy wielki młot, w planszach 2-x znajdziemy naładowaną prądem katanę, a w planszach 3-x będzie to palący się toporek strażacki.
Dodatkowo na każdej planszy znajdziemy również drewnianą skrzynię w której znajdować się może: energia (jeżeli takową straciliśmy), magiczna moc (jeżeli takową użyliśmy), dodatkowe punkty (jeżeli nie straciliśmy ani energii, ani też nie użyliśmy mocy magicznej).
Aby utrudnić grę każdego przeciwnika należy atakować w inny sposób. I tak np. wielkie zombie które wypuszczają w naszą stronę fale energii (żółte po ziemi), należy atakować po nogach, w innym wypadku zostaniemy zaatakowani. Grube duże zombie w żółtym dresie najlepiej atakować atakiem podbródkowym do momentu oderwania głowy (głowa ta następnie poleci dalej w przeciwników jako pocisk, siejąc zniszczenie). Zombie psy należy podciąć, a następnie można w locie zaatakować kolejny raz posyłając truchło do przodu (B), do góry (Y), lub w dół (A). Takie kombinacje z latającymi elementami można również uskuteczniać z tarczami przeciwników czy też beczkami.
Sama gra to dla mnie miód na moją retro duszę. Grafika imituje doskonale graficzne rozwiązania z czasów automatów na żetony, a udźwiękowienie jest po prostu fenomenalne. Dodatkowo autorzy pomyśleli również nad możliwością włączenia i wyłączenia filtra graficznego powodującego zbliżenie się obrazu do obrazów z monitorów CRT :)
Co jeszcze dodać ?
Gra dostępna jest na platformach: Xbox One, PS4 oraz PC za niewygórowane kwoty (za swoją elektroniczną kopię w xbox store zapłaciłem coś około 10-12 PLN), natomiast przejście całej kampanii za pierwszym razem zajęło mi coś około 3-4 godzin, co jest czasem bardzo fajnym w przeliczeniu na kwotę którą trzeba za grę zapłacić. Dodatkowo wymasterowanie etapów 1-1 do 3-1 zajęło mi kolejne 4-5 godzin cały czas dobrej zabawy.
Serdecznie polecam.
Cześć!
w dzisiejszym wpisie przedstawię wam ja budowałem swój greenscreen (tło fotograficzne/filmowe do np. łatwego wycinania ze zdjęć postaci i wstawiania im innego tła). Ekran ten będę się starał w pełni wykorzystywać do moich produkcji na YouTube.
Sama konstrukcja jest pomyślana w ten sposób, aby w przyszłości ewentualnie można było ją łatwo rozbudować o np. kolejny ekran (większa szerokość nagrywania) lub dodać dodatkowe oświetlenie, lub też zastosować tło o innych wymiarach niż założone w projekcie.
Lista elementów konstrukcyjnych:
jedna deska: długość 150 cm, szerokość 9 cm, grubość: 2 cm (po zmontowaniu około 2 metrowej długości byłaby lepsza :) ); około 10 PLN/szt
dwie tyczki drewniane: długość 250 cm, średnica: 28 mm (promień 14 mm). Podana średnica mogłaby być ewentualnie większa, ale przy tej średnicy i całej konstrukcji nic się nie wygina, więc jest OK, mniejsze średnice nie utrzymają konstrukcji; około 24 PLN/szt
dwa pręty gwintowane ocynkowane: długość 200 cm, gwint M8. Na długości 140-150 cm zaczynają się wyginać pod własnym ciężarem, ale z drugiej strony grubszy pręt będzie cięższy, a co za tym idzie drewniane tyczki też będą musiały być grubsze, więc jest to kompromis, przy ciężkim materiale tła należałoby zamontować w środku ekranu dodatkowy wspornik (tyczkę). około 5 PLN/szt.
nakrętki M8: minimum 4 sztuki do wkręcenia na pręty stalowe. Ich zadanie to robienie dystansu między 2 tyczkami. Nie są niezbędne, ale ułatwiają pracę, kosztują też grosze. Przy dłuższym użytkowaniu ekranu po złożeniu można jeszcze zastosować nakrętki po zewnętrznej stronie tyczek, aby nic się nie przesuwało (ale to tylko w momencie kiedy otwory na pręty byłyby dużo większe niż średnica pręta). około 14 PLN/1kg, potrzebna ilość poniżej 1 PLN
zielony materiał: szerokość: 140 cm, długość wraz z kółkami do zawieszania: 260 cm, długość robocza: około 240 cm; może być też błękitny, jasnoniebieski i pewnie wiele innych kolorów, byle odróżniały się od tonacji naszej skóry, włosów oraz ubrań w których będziemy występować. Materiał powinien się nie miąć i dość dobrze odbijać światło. Nie może mieć wzorków. Zasłona kosztowała mnie około 60 PLN
wkręty do drewna: minimum 16 sztuk, długość 30 mm, średnica 4 mm. Wkręty należy dopasować do deski, zalecam długość wkrętu o 50% dłuższy niż grubość deski, tj. np. dla deski o 3 cm grubości, wkręt powinien mieć wraz z łbem około 4-5 cm. Pamiętajmy, że głowy wkrętów dobrze jest schować w większym otworze, więc zbyt długie wkręty mogą przebić się po drugiej stronie skręcanej deski. Wkręty mogą się przydać też do stabilizacji desek przy cięciu, jak i do mocowania tła do tyczek. Zestaw: około 5 PLN
spinacze do prania (do zawieszenia tła)
Czyli połowa kosztu materiałów to tkanina, na pewno można zakupić taniej, ja niestety nie miałem pomysłu gdzie znaleźć odpowiedni materiał w sklepie stacjonarnym.
Narzędzia i akcesoria:
piłka do drewna
nóż do strugania tyczek
wkrętarka, ewentualnie śrubokręt (ale bez wkrętarki umęczycie się strasznie)
wiertarka
wiertło do drewna o średnicy 3 mm (do prowadzenia wiercenia większych otworów oraz ułatwienia wkręcania wkrętów)
wiertło do drewna o średnicy 7 mm (do ukrywania główek wkrętów (dobrać zgodnie z dobranymi wkrętami) oraz do wiercenia otworu na pręt gwintowany (po nagraniu wiem, że lepsze byłoby wiertło 8-9 mm))
wiertło piórowe 25 mm (ewentualnie wiertło z tuleją o średnicy 25-28 mm) lub większe, ale nie większe niż średnica tyczki. Tyczki powinny wchodzić na wcisk. Sprawdźcie też w którą stronę wiertło ma się kręcić :) ja przy złym kierunku prawie wypaliłem, a nie wywierciłem otwory :D :D
ołówek do zaznaczania miejsc cięcia i wiercenia
okulary ochronne (mogą się przydać przy wierceniu wiertłem piórowym)
linijka, metrówka
odkurzacz, niezbędne urządzenie, przy obróbce drewna !
Po zmontowaniu będą wam potrzebne jeszcze: statyw fotograficzny z uchwytem do umieszczenia na nim kamery/telefonu oraz dobre źródło/źródła światła rozproszonego (likwidowanie cieni).
W filmie poniżej znajdziecie całą relację z budowania ekranu:
Uwagi końcowe.
Jak zawsze w trakcie budowy czegoś pojawiają się nieoczekiwane problemy.
wypadające z ramki ostrze od piłki, chyba jednak trzeba było kupić jednak droższy model niż najtańszy w sklepie :P
przy wiertle piórowym ważny jest kierunek kręcenia się wiertła, przy złym kierunku wiercenia prędzej spalicie deskę i wiertło niżeli coś wywiercicie :)
otwory na tyczki należy wiercić pod kątem prostym ;)
większe wiertło do otworów na stalowe pręty to większa wygoda :D
drabinka też się przyda
stawanie blisko ekranu powoduje pojawienie się cieni których dość trudno się pozbyć w produkcji
jedno światło to też mało do oświetlenia ekranu
30 grudnia 2016 (PC/Xbox One/PS4) premierę miała kolejna gra studia Neocore Games, czyli ludzi odpowiedzialnych za cykl The Incridible Adventures of Van Helsing która to była rasowym przedstawicielem gatunku Hack and Slash (dawniej nazywane: Diablo-podobne) w świecie łowcy potworów nieustraszonego profesora Van Helsinga (w pierwowzorze wcielamy się w syna znanego profesora, a do pomocy mamy ducha szlachcianki o imieniu Katarina). W przytaczanym tytule mieliśmy do czynienia z zadaniami polegających na obronie naszego podziemnego laboratorium przed hordami przeciwników. Obrona ta polegała na rozkładaniu pułapek tak, aby jak największa część przeciwników w nie wpadała, a tym samym nie byli oni w stanie dotrzeć do bronionych przez nas obszarów - czyli standardowy Tower Defense z aktywnym bohaterem wspomagającym działania maszyn broniących.
W DeathTrap pozbyto się całkowicie otoczki fabularnej i przemierzania świata, a pozostawiono nam czystą i niczym nieskrępowaną sieczkę hord przeciwników za pomocą zmyślnych pułapek oraz oręża dzierżonego przez prowadzonego przez nas bohatera. Żeby było jeszcze fajniej w styczniu gra ta jest dostępna za darmo dla użytkowników usługi Xbox Live (płatny abonament dla konsol Xbox, za pomocą której mamy dostęp do trybu multiplayer w grach jak i dostępu do kilku tytułów miesięcznie wliczonych w abonament).
Co właściwie oferuje nam gra?
Na wstępie musimy wybrać jaką klasą bohatera będziemy grać: Maruder (topór/młot + zbroja), kusznik, mag. Ja wybrałem marudera. Każda z tych postaci ma osobny zestaw skill, przykładowe "drzewko" umiejętności marudera poniżej.
Dodatkowo każda pułapka może być rozbudowywana na 2 standardowe sposoby oraz 3 specjalne (różne efekty), każda rozbudowa ma swoje levele.
Czyli już wiemy, że trzeba koksić punkty, aby rozbudowywać pułapki i bohatera, bo każda kolejna misja będzie większym wyzwaniem, a potworów będzie przybywać z każdą minutą. W temacie potworów w grze dostępny jest ładny bestiariusz w którym możemy poczytać na jakie ataki dany typ przeciwnika jest odporny, a na jakie wrażliwy, dzięki czemu mamy pewną możliwość planowania rozkładu pułapek przy portalach z których przeciwnicy dosłownie zalewają planszę.
Jeżeli chodzi o długość rozgrywki - pierwszy TIER (a jest ich 4) w trybie dla pojedynczego gracza ukończyłem w około 3 godziny. Żeby było ciekawiej TIER składa się z 13 map, każda mapa natomiast ma 3 poziomy trudności (poziom 1: 30% HP mobów i 40% ataku,; poziom 2: 70% HP mobów i 70% ataku; 3 poziom: moby mają pełne życie i atakują z pełną siłą). Po ukończeniu pierwszego TIER zostają nam odblokowane dodatkowe tryby gry: scenariusze oraz "nieskończona gra" (grasz póki dasz radę powstrzymać fale potworów na danej mapie). Dodatkowo zakończanie pierwszego TIER powoduje odblokowanie 6 dodatkowych plansz, na których można grać tylko wg. scenariuszów.
Scenariusze: każda mapa ma 9 scenariuszy z 3 różnymi poziomami trudności, scenariusze polegają na dodaniu modyfikatorów do rozgrywki jak np. regeneracja HP przeciwników (im wyższy poziom trudności, tym szybciej moby się leczą) albo obniżenie skuteczności mikstur leczniczych, wraz ze wzrostem prędkości zdobywania doświadczenia postaci.
Pozostając przy miksturach nasz bohater ma również ekwipunek, który może zmieniać. Zbieranie polega na otwarciu skrzyni po zabiciu ostatniego przeciwnika z ostatniej fali na danej mapie. Za każde przejście mapy dostajemy jedną skrzynię, ale można w niektórych mapach zdobyć ich więcej zabijając specjalnych przeciwników (są często schowani na uboczu i nie biorą udziału w ataku na naszą bazę, oznaczeni są brązową czaszką, po ich zabiciu podnosimy klucz, który pod koniec mapy spowoduje pojawienie się dodatkowej skrzynki). W skrzynkach mamy losowy loot i mogą tam być zbroje, bronie i różnego rodzaju wspomagacze.
Oczywiście na zakończenie planszy otrzymujemy też punkty doświadczenia bohatera które powodują wzrost poziomu doświadczenia bohatera, a tym samym możliwość rozwoju poszczególnych umiejętności bohatera.
Dodatkowo niektóre mapy na niektórych poziomach trudności mają zadania dodatkowe których spełnienie gwarantuje nam dodatkowe nagrody (kasa, punkty rozwoju pułapek etc.), np. w trakcie walki nie można używać teleportu, w trakcie walki nie można budować pułapek przyzywających sojuszników itd.
Jest też tryb dla wielu graczy (poprzez internet, nie zauważyłem możliwości grania na dzielonym ekranie :( - za dużo w grze się dzieje, aby dało się to logicznie podzielić), jest też jakaś namiastka kraftingu (bardzo losowy) oraz sklep z itemami dla bohatera (niestety bez mikropłatności nic nie kupimy, bo każdy item potrzebuje jakiegoś niebieskiego kryształka, który dostępny jest tylko w sklepie za realną gotówkę - pffffffff).
Przejście mapy to około 10-30 minut, więc akurat aby się na szybko zrelaksować :)
W filmiku poniżej zobaczycie jak mniej więcej wygląda rozgrywka (4 plansze), nie sugerujcie się do końca jakością nagrania, bo gra wygląda dużo lepiej, ale nie wiedzieć czemu przy zgrywaniu dowaliła mi się dość mocna kompresja (zgrywane za pomocą aplikacji DVR wbudowanej w system Xbox one).
Słów kilka o sterowaniu: (Xbox One)
Y, A, B, X, RB, RT - skille bohatera (w menu drzewka umiejętności można aktywne skille przypisywać pod konkretny przycisk)
prawy analog - w lewo zmniejszenie prędkości, w prawo zwiększenie. Zakres: 1/2, x1, x2
lewy analog - poruszanie się
strzałka w górę - karta bohatera
LB - apteczka
LT - interakcja np. z pułapką w celu wyboru trybu rozbudowy, lub miejscem na pułapkę w celu wybudowania. Prawym analogiem wybieramy z menu kołowego, akceptujemy za pomocą A. Za pomocą X niszczymy/sprzedajemy pułapkę. LT potrzebne jest też do podnoszenia dropu (klucze z neutralnych mobów jak i lootu ze skrzynek, złoto podnosi się samo). Interakcję można też odbyć z miejscami oznaczonymi różowymi pentagramami na mapie, czyli teleportami, w trakcie interakcji z teleportem czas się zatrzymuje.
przycisk podglądu (dwa okienka nad krzyżakiem) - mapa, naciśnięcie na w trybie mapy przycisku menu, powoduje uruchomienie kolejnej fali przeciwników. Mapa zatrzymuje czas.
Przycisk menu (nad prawym analogiem) - pauza i szybkie menu.
